February 8, 2012

Nienke Sybrandy / EET

Studio Nienke Sybrandy in Amsterdam

Nienke Sybrandy is een van de ontwerpers die werkt aan Werklandschap EET.

Nienke Sybrandy is zelfstandig ontwerper. Zij studeerde textielvormgeving aan de Rietveld Academie in Amsterdam en deed daarna een master vrije vormgeving aan het Sandberg Instituut. Zij initieert haar eigen projecten en werkt voor verschillende opdrachtgevers. Daarnaast geeft ze les op de Kunstacademie Maastricht.

Observaties van het dagelijkse leven: handelingen en gebeurtenissen in huis en op straat, zijn telkens het startpunt. Haar fascinatie betreft enerzijds de schoonheid en vanzelfsprekendheid waarmee het dagelijkse leven zich schijnbaar ongezien voordoet en anderzijds de gedachte dat alle grote thema's in het leven ons constant omringen in kleine dingen. Voor het project Werklandschap:Eet richt Sybrandy zich eerst op het verzamelen van verhalen van mensen die in Rotsoord Werken. Deze verhalen zullen de aanzet zijn voor het maken van een nieuw ontwerp.

www.nsybrandy.nl

bloemen op sterk water

Sterk water / Bloemen blijven op sterk water. Hun kleuren gaan verloren, maar de bleke gestalten achter glas dwingen de kijker om op een andere manier naar bloemen te kijken.

Bloemkopie

Bloemenkopie / In een poging om bloemen te vereeuwigen (een constante beweging in de kunstgeschiedenis), ontstond een reeks kopieën die gemaakt bij de supermarkt, gelegen tussen de bloemist en haar huis. De serie werkt als dagboek; de kopieën vertellen iets over het seizoen en over haar keuze van die dag.

February 8, 2012

Lucas Mullié en Digna Kosse / EET

werkplaats Lucas Mullié en Digna Kosse

Digna Kosse (1984) en Lucas Mullié (1985)
Lucas Mullié studeerde aan Design Academy Eindhoven, bij afdeling Public Space en later de Master Social Design.
De voedselcurator is een beroep dat Lucas Mullié bij zijn afstuderen aan Design Academy Eindhoven heeft geïntroduceerd. Vanuit de twee disciplines waarin hij is opgeleid –kok en vormgever- geeft hij dit beroep vorm.

Met het project ‘Tijdrestaurant’ is de samenwerking met Digna Kosse begonnen. Digna Kosse, afgestudeerd bij afdeling Man&Leisurse van Desing Academy Eindhoven, noemt zichzelf conceptueel productvormgever. De gedeelde fascinatie voor (geconserveerd) voedsel als tijdsbeeld wordt daardoor vanuit een andere achtergrond benaderd. Het resulteert in projecten waarin voedsel als materiaal wordt gezien. Het verwerken/conserveren van voedsel en het procesmatig denken over het functioneren van een keuken, zorgen ervoor dat voedsel in een wijdere context geplaatst kan worden. Lucas Mullié en Digna Kosse werken als duo aan Werklandschap EET.

‘Het industriële ambacht’ is het afstudeerproject van Lucas Mullié, waarbij een procesmatige keuken enerzijds bijna als fabriek functioneert, maar anderzijds toch handmatige afwerking levert.

Het ‘Tijdrestaurant’, waarvoor Kosse en Mullié ook tijdelijk een echte locatie hadden, had een eigen collectie voedselconserven. Deze conserven werken als culinaire tijdscapsules die laten zien hoe de stad er uit ziet en heeft gezien, in termen van voedsel. Een kast met ingemaakt, gedroogd, gezouten, gekonfijt voedsel gold als een soort bibliotheek die zowel visueel als eetbaar was.

Maquette van keuken waar industrieel-ambachtelijk gekookt kan worden.

Lucas Mullié: Ik ging op zoek naar systemen waarin industrie en ambacht door elkaar liepen en waar het hiërarchische karakter wat hiermee verbonden is aanwezig was. Al snel dacht ik aan mijn eigen carrière als kok voor ik aan de Academie begon. Waar het in de keuken al begint met het benoemen van de rangen van het personeel is er zelfs een boek, de ‘Escoffier’ die de hele Franse keuken in een systeem vat. Beredenerend vanuit dit boek, de film en tal van andere bronnen ontstond het idee voor een keuken waar industrieel-ambachtelijk gekookt kan worden.

Lucas Mullié: Fascinerend vind ik het dat de gedachte over het maken van tompouce, het beredeneren vanuit één plaat materiaal, en deze later op te delen naar ‘menselijke maat’ zo industrieel is, terwijl de tompouce nog altijd met de hand op een ambachtelijke manier gemaakt wordt.

Tijdrestaurant, stellingkast met collectie voedselconserven

In het ‘Tijdrestaurant’ stond een grote stellingkast, hierin bouwde de collectie voedselconserven, die ontstond door de restanten na elk diner te conserveren, zich op. De eieren kwamen van zijn eigen kippen en onderin zijn eerste vormen van voedsel als plaatmateriaal te zien.

tijdrestaurant: Enfleurage’s van Teunisbloemen

Enfleurage’s van Teunisbloemen / Door de blaadjes in vetstof te leggen (in dit geval roomboter) wordt de geur vastgehouden. De techniek is al heel oud en van oorsprong afkomstig uit de parfumindustrie. Omdat de ramen iets te groot zijn laten ze de opbrengst van de oogst goed zien.

Tijdrestaurant: twee Eindhovense oogsten

Twee Eindhovense oogsten / Walnoten en pruimen, beiden gevat in karamel. De platen zijn van een enorme afmeting en staan als afgedankte glazen op houtjes tegen de muur. Een letterlijk konserf, een konserf van net moment, en de hoeveelheid oogst en door de manier van neerzetten een optisch konserf. De ‘ramen’ geven een gevoel van pauze, ze staan in de wacht.

Tijdrestaurant te volgen op facebook

site Digna Kosse

February 8, 2012

Maaike Bertens / EET

Public Pie in Milaan Foto: J.P. polman (zwart/wit)

Maaike Bertens (1981) studeerde aan de Design Academy Eindhoven bij de afdeling ‘man and public space’. Als vormgever maakt ze werk, waarbij de omgeving en het gehele proces rondom eten een belangrijk rol speelt.

Kijk op Bergeijk, afstudeerwerk DAE. foto: Maaike Bertens

In haar afstudeerwerk onderzocht ze de eetbeleving van ouderen. De serie dinerborden met historische plattegrondkaart sluit als een puzzel op elkaar aan, ieder bord toont een stukje van de gemeente en nodigt uit tot het vertellen van verhalen en anekdotes die daarin geborgen liggen. Daarnaast ontwierp ze servetten, geïnspireerd op de patronen van het landschap. De verkaveling die in hun tijd op gang kwam, leverde een grote bijdrage aan de vruchtbaarheid van ons land.

bordenreeks: Kijk op Amsterdam foto: Maaike Bertens

bord uit de reeks: Kijk op Eindhoven

Het project Public Pie ontstond vanuit een behoefte aan meer interactie in het publieke domein. Hiervoor werd een mobiele taartenbakkerij ontworpen, waarbij je je op een bankje boven de oven kunt verwarmen en zo de energie optimaler gebruikt. Er wordt zoveel mogelijk met producten uit de omgeving gewerkt.

Public Pie

Voor Eetbaar Landschap ontwierp ze ‘Tafelgoed’. Een servies geïnspireerd op de ondergrondse monumentale architectuur en een picknickplek op een hoogte van zes meter in de bomen. Daarboven kon in alle rust uitgekeken en gegeten worden. De lunch werd bereid met producten uit de omgeving.

Tafelgoed Eetbaar Landschap foto: Ralph Kämena

site Maaike Bertens

February 29, 2012

Casper Schuuring, Frank Stroeken, Marcel Blekendaal en Noël van Dooren / EET

Hoe kunnen we industriële biotopen inzetten voor voedselproductie? Kan de stedeling zelf of collectief voedsel verbouwen in zijn wijk? Kan het groen in de legenda ook eetbaar zijn? Welke biotopen treffen we aan in het werklandschap? Wat kan er in dit landschap geteeld worden? Wie is de stadboer?

February 8, 2012

Biotoop

Biotopen / Handgeblazen glazen volumes gevuld met aarde, water, lucht en planten. Deze biotopen vormen een eigen wereld binnen de onze. Ze zijn door mensenhanden aangelegd maar heel goed in staat om een eigen leven te lijden dat wij vanachter glas kunnen aanschouwen en bestuderen. Het glas wekt de illusie van een ideale, harmonieuze microkosmos (totdat de sfeer wordt verstoord door een overheersend element of totdat de dop eraf gaat en de biotoop als een groene zeepbel uit elkaar spat).

Biotoop door het collectief Grondvormen, 2008. Biotopen / Handgeblazen glazen volumes gevuld met aarde, water, lucht en planten. Deze biotopen vormen een eigen wereld binnen de onze. Ze zijn door mensenhanden aangelegd maar heel goed in staat om een eigen leven te lijden dat wij vanachter glas kunnen aanschouwen en bestuderen.

February 8, 2012

Woorden zaaien

Woorden zaaien / Zoals je met letters uit een letterdoos woorden en korte zinnen leert maken, zo schrijf Nienke met haar verzameling zaden. Door woorden te zaaien, oogst ze haar eigen groene verhalen. Ze kan lezen en schrijven met de planten om haar heen.

Woorden zaaien / Nienke Sybrandy

Woorden zaaien / detail / Nienke Sybrandy

February 8, 2012

Natura morte

Natura morte / Zeventiende-eeuwse bloemstillevens staan symbool voor vergankelijkheid. Alles is tijdelijk, niets duurt voor altijd. Om vat te krijgen op deze symboliek zijn deze bloemen losgesneden en zo voor een tweede keer gestorven.

Natura morte / Nienke Sybrandy

Ester van de Wiel, Utrecht Manifest, Werklandschap EET