February 29, 2012

Casper Schuuring, Frank Stroeken, Marcel Blekendaal en Noël van Dooren / EET

Hoe kunnen we industriële biotopen inzetten voor voedselproductie? Kan de stedeling zelf of collectief voedsel verbouwen in zijn wijk? Kan het groen in de legenda ook eetbaar zijn? Welke biotopen treffen we aan in het werklandschap? Wat kan er in dit landschap geteeld worden? Wie is de stadboer?

February 23, 2012

Noël van Dooren

Noël van Dooren is landschapsarchitect, schrijver en onderzoeker. Hij heeft een klein oeuvre gerealiseerd werk dat loopt van tijdelijke tuinen tot een rivierdijk van 20 kilometer aan de Waal. Veel van zijn ontwerpende studies cirkelen rond het thema water. Dat betrof waterberging in rivieren; het herontwerp van de zwaar vervuilde Emscher in het Ruhrgebied maar ook de veel kleinere schaal: in een reeks van studies onderzocht hij technisch en ontwerpend het opvangen van regenwater in de particuliere achtertuin, waar discussies spelen die verrassend vergelijkbaar zijn met voedsel in de stad.

Momenteel promoveert hij op een onderzoek getiteld 'Drawing Time' dat gaat over de representatie van tijd en dynamiek in ontwerpen. Al van kinds af aan is hij enthousiast teler en dat ontwikkelde zich later tot een grote interesse in historische groentegewassen. Gekoppeld aan het inzaaien van rivierdijken verkende hij hoe met zaadmengsels snel en mooi iets tot stand kan worden gebracht in verschillende situaties. Hij ontwikkelde een concept voor tijdelijke tuinen in nieuwbouwwijken waarbij hij gebruik maakt van granen, akkeronkruiden en groenten. Bij zijn afscheid als hoofd van de Academie van Bouwkunst legde hij een tijdelijke groententuin aan op de stenen binnenplaats.

Ester van de Wiel, Utrecht Manifest, Werklandschap EET