February 8, 2012

Biotoop

Biotopen / Handgeblazen glazen volumes gevuld met aarde, water, lucht en planten. Deze biotopen vormen een eigen wereld binnen de onze. Ze zijn door mensenhanden aangelegd maar heel goed in staat om een eigen leven te lijden dat wij vanachter glas kunnen aanschouwen en bestuderen. Het glas wekt de illusie van een ideale, harmonieuze microkosmos (totdat de sfeer wordt verstoord door een overheersend element of totdat de dop eraf gaat en de biotoop als een groene zeepbel uit elkaar spat).

Biotoop door het collectief Grondvormen, 2008. Biotopen / Handgeblazen glazen volumes gevuld met aarde, water, lucht en planten. Deze biotopen vormen een eigen wereld binnen de onze. Ze zijn door mensenhanden aangelegd maar heel goed in staat om een eigen leven te lijden dat wij vanachter glas kunnen aanschouwen en bestuderen.

February 8, 2012

Maaike Bertens / EET

Public Pie in Milaan Foto: J.P. polman (zwart/wit)

Maaike Bertens (1981) studeerde aan de Design Academy Eindhoven bij de afdeling ‘man and public space’. Als vormgever maakt ze werk, waarbij de omgeving en het gehele proces rondom eten een belangrijk rol speelt.

Kijk op Bergeijk, afstudeerwerk DAE. foto: Maaike Bertens

In haar afstudeerwerk onderzocht ze de eetbeleving van ouderen. De serie dinerborden met historische plattegrondkaart sluit als een puzzel op elkaar aan, ieder bord toont een stukje van de gemeente en nodigt uit tot het vertellen van verhalen en anekdotes die daarin geborgen liggen. Daarnaast ontwierp ze servetten, geïnspireerd op de patronen van het landschap. De verkaveling die in hun tijd op gang kwam, leverde een grote bijdrage aan de vruchtbaarheid van ons land.

bordenreeks: Kijk op Amsterdam foto: Maaike Bertens

bord uit de reeks: Kijk op Eindhoven

Het project Public Pie ontstond vanuit een behoefte aan meer interactie in het publieke domein. Hiervoor werd een mobiele taartenbakkerij ontworpen, waarbij je je op een bankje boven de oven kunt verwarmen en zo de energie optimaler gebruikt. Er wordt zoveel mogelijk met producten uit de omgeving gewerkt.

Public Pie

Voor Eetbaar Landschap ontwierp ze ‘Tafelgoed’. Een servies geïnspireerd op de ondergrondse monumentale architectuur en een picknickplek op een hoogte van zes meter in de bomen. Daarboven kon in alle rust uitgekeken en gegeten worden. De lunch werd bereid met producten uit de omgeving.

Tafelgoed Eetbaar Landschap foto: Ralph Kämena

site Maaike Bertens

February 8, 2012

Lucas Mullié en Digna Kosse / EET

werkplaats Lucas Mullié en Digna Kosse

Digna Kosse (1984) en Lucas Mullié (1985)
Lucas Mullié studeerde aan Design Academy Eindhoven, bij afdeling Public Space en later de Master Social Design.
De voedselcurator is een beroep dat Lucas Mullié bij zijn afstuderen aan Design Academy Eindhoven heeft geïntroduceerd. Vanuit de twee disciplines waarin hij is opgeleid –kok en vormgever- geeft hij dit beroep vorm.

Met het project ‘Tijdrestaurant’ is de samenwerking met Digna Kosse begonnen. Digna Kosse, afgestudeerd bij afdeling Man&Leisurse van Desing Academy Eindhoven, noemt zichzelf conceptueel productvormgever. De gedeelde fascinatie voor (geconserveerd) voedsel als tijdsbeeld wordt daardoor vanuit een andere achtergrond benaderd. Het resulteert in projecten waarin voedsel als materiaal wordt gezien. Het verwerken/conserveren van voedsel en het procesmatig denken over het functioneren van een keuken, zorgen ervoor dat voedsel in een wijdere context geplaatst kan worden. Lucas Mullié en Digna Kosse werken als duo aan Werklandschap EET.

‘Het industriële ambacht’ is het afstudeerproject van Lucas Mullié, waarbij een procesmatige keuken enerzijds bijna als fabriek functioneert, maar anderzijds toch handmatige afwerking levert.

Het ‘Tijdrestaurant’, waarvoor Kosse en Mullié ook tijdelijk een echte locatie hadden, had een eigen collectie voedselconserven. Deze conserven werken als culinaire tijdscapsules die laten zien hoe de stad er uit ziet en heeft gezien, in termen van voedsel. Een kast met ingemaakt, gedroogd, gezouten, gekonfijt voedsel gold als een soort bibliotheek die zowel visueel als eetbaar was.

Maquette van keuken waar industrieel-ambachtelijk gekookt kan worden.

Lucas Mullié: Ik ging op zoek naar systemen waarin industrie en ambacht door elkaar liepen en waar het hiërarchische karakter wat hiermee verbonden is aanwezig was. Al snel dacht ik aan mijn eigen carrière als kok voor ik aan de Academie begon. Waar het in de keuken al begint met het benoemen van de rangen van het personeel is er zelfs een boek, de ‘Escoffier’ die de hele Franse keuken in een systeem vat. Beredenerend vanuit dit boek, de film en tal van andere bronnen ontstond het idee voor een keuken waar industrieel-ambachtelijk gekookt kan worden.

Lucas Mullié: Fascinerend vind ik het dat de gedachte over het maken van tompouce, het beredeneren vanuit één plaat materiaal, en deze later op te delen naar ‘menselijke maat’ zo industrieel is, terwijl de tompouce nog altijd met de hand op een ambachtelijke manier gemaakt wordt.

Tijdrestaurant, stellingkast met collectie voedselconserven

In het ‘Tijdrestaurant’ stond een grote stellingkast, hierin bouwde de collectie voedselconserven, die ontstond door de restanten na elk diner te conserveren, zich op. De eieren kwamen van zijn eigen kippen en onderin zijn eerste vormen van voedsel als plaatmateriaal te zien.

tijdrestaurant: Enfleurage’s van Teunisbloemen

Enfleurage’s van Teunisbloemen / Door de blaadjes in vetstof te leggen (in dit geval roomboter) wordt de geur vastgehouden. De techniek is al heel oud en van oorsprong afkomstig uit de parfumindustrie. Omdat de ramen iets te groot zijn laten ze de opbrengst van de oogst goed zien.

Tijdrestaurant: twee Eindhovense oogsten

Twee Eindhovense oogsten / Walnoten en pruimen, beiden gevat in karamel. De platen zijn van een enorme afmeting en staan als afgedankte glazen op houtjes tegen de muur. Een letterlijk konserf, een konserf van net moment, en de hoeveelheid oogst en door de manier van neerzetten een optisch konserf. De ‘ramen’ geven een gevoel van pauze, ze staan in de wacht.

Tijdrestaurant te volgen op facebook

site Digna Kosse

February 8, 2012

Nienke Sybrandy / EET

Studio Nienke Sybrandy in Amsterdam

Nienke Sybrandy is een van de ontwerpers die werkt aan Werklandschap EET.

Nienke Sybrandy is zelfstandig ontwerper. Zij studeerde textielvormgeving aan de Rietveld Academie in Amsterdam en deed daarna een master vrije vormgeving aan het Sandberg Instituut. Zij initieert haar eigen projecten en werkt voor verschillende opdrachtgevers. Daarnaast geeft ze les op de Kunstacademie Maastricht.

Observaties van het dagelijkse leven: handelingen en gebeurtenissen in huis en op straat, zijn telkens het startpunt. Haar fascinatie betreft enerzijds de schoonheid en vanzelfsprekendheid waarmee het dagelijkse leven zich schijnbaar ongezien voordoet en anderzijds de gedachte dat alle grote thema's in het leven ons constant omringen in kleine dingen. Voor het project Werklandschap:Eet richt Sybrandy zich eerst op het verzamelen van verhalen van mensen die in Rotsoord Werken. Deze verhalen zullen de aanzet zijn voor het maken van een nieuw ontwerp.

www.nsybrandy.nl

bloemen op sterk water

Sterk water / Bloemen blijven op sterk water. Hun kleuren gaan verloren, maar de bleke gestalten achter glas dwingen de kijker om op een andere manier naar bloemen te kijken.

Bloemkopie

Bloemenkopie / In een poging om bloemen te vereeuwigen (een constante beweging in de kunstgeschiedenis), ontstond een reeks kopieën die gemaakt bij de supermarkt, gelegen tussen de bloemist en haar huis. De serie werkt als dagboek; de kopieën vertellen iets over het seizoen en over haar keuze van die dag.

January 12, 2012

Ester van de Wiel / EET

Ester van de Wiel is ontwerper publieke ruimte. Ze onderzoekt, ontwerpt en test de publieke ruimte in samenwerking met zowel professionals als amateurs die een raakvlak hebben met de publieke ruimte zoals architecten, landschappers, boeren, verzamelaars, kunstenaars en ecologen. De schaal van de projecten varieert van klein tot groot (van publieke jurk tot masterplan), het karakter van onderzoek tot realisatie (van atlas tot landschap).

Kenmerkend voor de werkwijze van Ester van de Wiel is de manier waarop zij lokale kennis inzet, gebruik maakt van bestaande structuren en werkt met én op een landschappelijke schaal. Haar ontwerpen zijn agenda, legenda en ontwerp in één. In de projecten komt telkens een aantal kernelementen terug: het agenderen van de opdracht, het zoeken naar nieuwe legenda-eenheden voor een gebied en het ontwikkelen van toekomstscenario’s en tools. De onderwerpen van studie van Ester van de Wiel tekenen zich de laatste jaren steeds duidelijker af: ‘tussentijd, tussenland, leesbaar landschap, eetbaar landschap, uitgesteld landschap’. Deze principes worden gelijktijdig ontwikkeld en uitgewerkt in haar leven, praktijk en docentschap. Dit levert een collectieve, zelfstuwende vorm van kennis op, die een waardevolle bijdrage levert aan het leren lezen en inrichten van onze leefomgeving.

Met Eetbaar Landschap (2009) heeft Ester van de Wiel ingezet op het toegankelijk maken van het voormalige Tilburgse Rioolgemaal Moerenburg, door de stad aangewezen als potentiële broedplaats. Onderzoek naar materialen en kennis uit het gebied maakte duidelijk dat voedsel een overkoepelend principe kon zijn om dit landschap te leren lezen. Uitgenodigde kunstenaars en ontwerpers kregen de opdracht om een gereedschap te ontwikkelen waarmee het landschap geproefd kan worden. Zo is er onder andere gewerkt aan een veldkeuken (Elmo Vermijs), een mobiele, lokaal inzetbare bierbrouwerij (Henriëtte Waal) en een archeologische moestuin (Maarten Kolk).

Eetbaar Landschap

Nu Hier (2009-heden) maakt gebruik van de wachttijd van stedelijke bouwprocessen. Ester van de Wiel en Gerda Zijstra werden door woningbouwstichting PWS benaderd om een programmering te ontwikkelen voor een leegstaand kavel in het centrum van Rotterdam. Zij boden lokale clubs uit zich deze plek, Nu Hier, toe te eigenen en te gebruiken voor hun gezamenlijke liefhebberij. Dit zorgt voor een betrokken vorm van beheer en voor meervoudig gebruik. De openbare ruimte is in Nu Hier benaderd als een omgeving voor allerlei activiteiten, zoals koken, tuinieren, sporten, studeren, enz. Nu Hier werkt met een eenvoudig doch slagvaardig principe: wat werkt blijft, wat niet werkt verdwijnt. Het visueel maken, verbinden en deelbaar maken van de kennis die zich rond Nu Hier verzamelt, blijft een uitdaging

NU HIER

Werkplaats Buijtenland (2011-heden) is een samenwerking met Marnix Tarvenier. Het vertrekt vanuit een landschap in transformatie, en wil de ervaring van dit landschap stimuleren door recreatie te koppelen aan duurzame agrarische productie en consumptie. De genodigde ontwerpers (Studio Makkink & Bey, Henriëtte Waal, Elmo Vermijs en Willemijn Lofvers) ontwikkelen Buijtentools om het recreatief potentieel te onderzoeken: een buijtenbrouwerij, buijtenbed, buijtenkeuken, buijtenkwekerij en buijtenpaden. Allen worden op maat ontworpen voor de plaatselijke, archetypische platte wagen, die het grootste deel van het jaar niet in gebruik is.

Werkplaats Buijtenland

Sunday Adventure Club

February 29, 2012

Casper Schuuring, Frank Stroeken, Marcel Blekendaal en Noël van Dooren / EET

Hoe kunnen we industriële biotopen inzetten voor voedselproductie? Kan de stedeling zelf of collectief voedsel verbouwen in zijn wijk? Kan het groen in de legenda ook eetbaar zijn? Welke biotopen treffen we aan in het werklandschap? Wat kan er in dit landschap geteeld worden? Wie is de stadboer?

February 29, 2012

Daniëlle Arets / EET

Danielle Arets ontwerpt en modereert publieke debatten en maakt wetenschappelijke en journalistieke producties over design, architectuur en openbare ruimte. Tevens is ze docent (Design for debate) en associate lector aan Design Academy Eindhoven.

Danielle studeerde cultuur-en wetenschapsstudies en psychologie (Universiteit Maastricht & Denemarken). Ze startte haar carrière als wetenschapsredacteur bij de Publieke Omroep en werkte vervolgens ruim 10 jaar als debatredacteur en moderator voor o.a. Felix Meritis (Europees Centrum voor Kunst & Wetenschap in Amsterdam) en het Utrechtse Debatcentrum TUMULT. Ze initieerde o.a. de Globaliseringreeks (ism Lemniscaat, VPRO), De Europese geheugenbank (Brugge Culturele Hoofdstad), het Volkskrant KennisCafé en de Vereniging Nederlandse Debatcentra.

Sinds 2005 werkt Daniëlle onder de naam Capada zelfstandig als debatcurator/ moderator en (onderzoeks)journalist voor een scala aan culturele, wetenschappelijke en gemeentelijke instellingen. Danielle werkt in wisselende samenstelling in een netwerk van wetenschappers, journalisten, kunstenaars en filosofen.

Daniëlle is tevens initiatiefnemer van House of Commons een nieuw platform voor kennis en cultuur in Utrecht.

Voor het werklandschap EET programmeert ze een drietal avonden: op vrijdag 30 maart, 13 april en 25 mei. Tijdens die avonden komen telkens andere thema's aan bod zoals Wat is de invloed van tijd op de kwaliteit van voedsel? Kunnen we de werkagenda over de zaai-en oogstkalender leggen? Welke biotoop treffen we aan in werklandschappen?
En hoe kunnen we die inzetten voor voedselproductie?

Op 20 mei organiseren House of Commens en Werklandschap EET samen een debat over het microklimaat van de stad.

February 23, 2012

Noël van Dooren

Noël van Dooren is landschapsarchitect, schrijver en onderzoeker. Hij heeft een klein oeuvre gerealiseerd werk dat loopt van tijdelijke tuinen tot een rivierdijk van 20 kilometer aan de Waal. Veel van zijn ontwerpende studies cirkelen rond het thema water. Dat betrof waterberging in rivieren; het herontwerp van de zwaar vervuilde Emscher in het Ruhrgebied maar ook de veel kleinere schaal: in een reeks van studies onderzocht hij technisch en ontwerpend het opvangen van regenwater in de particuliere achtertuin, waar discussies spelen die verrassend vergelijkbaar zijn met voedsel in de stad.

Momenteel promoveert hij op een onderzoek getiteld 'Drawing Time' dat gaat over de representatie van tijd en dynamiek in ontwerpen. Al van kinds af aan is hij enthousiast teler en dat ontwikkelde zich later tot een grote interesse in historische groentegewassen. Gekoppeld aan het inzaaien van rivierdijken verkende hij hoe met zaadmengsels snel en mooi iets tot stand kan worden gebracht in verschillende situaties. Hij ontwikkelde een concept voor tijdelijke tuinen in nieuwbouwwijken waarbij hij gebruik maakt van granen, akkeronkruiden en groenten. Bij zijn afscheid als hoofd van de Academie van Bouwkunst legde hij een tijdelijke groententuin aan op de stenen binnenplaats.

February 1, 2012

Dorus Faber

Dorus Faber is een productontwerper die in December 2011 afstudeerde aan de Design Academy Eindhoven. Hij studeerde af bij de richting Man and Public Space waar hij met het project ‘De Bossche Marktwagen’ en ‘De Marktkraam van Delfshaven’ twee specifieke stedelijke producten een plaats gaf op de weekmarkt in de steden: Rotterdam en ‘s-Hertogenbosch. Kort na zijn studie startte hij zijn eigen studio waar hij zich richt op ontwerpen voor de publieke ruimte en het maken van maquettes. Hij werkt graag met voedsel en laat zich inspireren door ambacht, industrie en ruimtelijke ordening. Voor werklandschap EET heeft hij zijn studiegenote Petra Hekkenberg uitgenodigd om met hem samen te werken.

Website Studio Faber

de Bossche Bol

de Bossche Marktwagen
De Bossche bol is één van de bekendste handelsmerken van de stad Den Bosch. Deze bol is in heel Nederland verkrijgbaar bij de betere bakker, alleen de beste vind je in Den Bosch. Op de wekelijkse versmarkt in het centrum waar je deze soes met groeistuipen zou verwachten is nog geen enkele met slagroom en chocolade besmeurde mondhoek te vinden. De Bossche marktwagen is een verkoopwagen voor de Bossche bol en is specifiek ontworpen voor het marktplein in Den Bosch. Elke donderdag en zaterdag wordt de wagen naar de plek gereden waar vroeger het puthuis stond op het marktplein. De put was voor de Bosschenaren honderden jaren lang de enige bron van vers drinkwater. Deze is tot de grond gelijk gemaakt, voorzien van een enorme glasplaat en een fontein die het water recht de lucht in schiet. De glasplaat is moeilijk toegankelijk wanneer de fontein zijn werk doet. Wanneer De Bossche marktwagen zijn koeling aansluit, klaart de glazen plaat langzaam op. De onderliggende put wordt weer zichtbaar en houdt de bovenstaande bollen op de perfecte temperatuur.

De Bossche bollen worden gekoeld door koud water uit de onderliggende put rond te pompen.

Model van Bossche marktwagen.

Bossche marktwagen op de wekelijkse versmarkt in 's-Hertogenbosch.

February 8, 2012

Natura morte

Natura morte / Zeventiende-eeuwse bloemstillevens staan symbool voor vergankelijkheid. Alles is tijdelijk, niets duurt voor altijd. Om vat te krijgen op deze symboliek zijn deze bloemen losgesneden en zo voor een tweede keer gestorven.

Natura morte / Nienke Sybrandy

February 8, 2012

Woorden zaaien

Woorden zaaien / Zoals je met letters uit een letterdoos woorden en korte zinnen leert maken, zo schrijf Nienke met haar verzameling zaden. Door woorden te zaaien, oogst ze haar eigen groene verhalen. Ze kan lezen en schrijven met de planten om haar heen.

Woorden zaaien / Nienke Sybrandy

Woorden zaaien / detail / Nienke Sybrandy

February 1, 2012

Marcel Blekendaal

Beeldend kunstenaar, maker, bedenker en uitvoerder van Neerlands enige polderwachter.

"De polderwachter is een boswachter zonder bos. Dit wandelend kunstwerk is uw reisleider op het platte land. Met de polsstok wijst hij u op de waarde van het open landschap en het zicht op de Hollandse horizon. Tijdens de wandelingen leest de polderwachter voor uit de zangsporen van het omringende land en krijgt u, al luisterend, een hippe cursus landschaplezen.”

Marcel maakte deel uit van het project Zangsporen van het CBK. Hij is werkzaam vanuit de Stichtse Vecht, zeer betrokken bij het culturele klimaat in die gemeente en hij neemt hierin een voortrekkersrol. Zo is hij lid van het Cultuurplatform Vechtstreek, betrokken bij de open monumentendag en de planvorming rond het Cultuurfort Maarsseveen, voorzitter van de Nieuwe Hollandse Waterlinie loge Midden en voorzitter van de Vereniging Vrienden van de Vechtkronkels.

site polderwachter

February 1, 2012

Casper Schuuring

Architect Casper Schuuring is met zijn bureau GENT&MONK de recente winnaar van de Rietveld Architectuurprijs (vakjury en streekjury) voor het gebouw Creative Valley in Papendorp. Zijn projecten raken de relatie tussen stad en platteland.

Veldkeuken Amelisweerd en Culemborg
De Veldkeuken zou graag meer doen op Amelisweerd. Niet alleen catering maar ook meer educatie en verkoop van producten aan consumenten. Gedacht wordt aan samenwerking met de boeren in dit gebied: wat is nog hun toekomst als de stad oprukt en de recreatiedruk toeneemt. Welke (educatieve) rol kunnen ze vervullen en welke producten kunnen ze afzetten om te kunnen blijven boeren?

Dak als (groente)tuin
De gedachte van de daktuin komt overwaaien uit Amerika, Casper Schuuring wist hier concreet invulling aan te geven op Papendorp. Samen met de Dakboerin ontwikkelde hij voor Papendorp een daktuin met groenten, fruit en kruiden. Producten uit deze tuin worden gebruikt in de bedrijfskantine. Dit principe wordt binnekort ook toegepast in kantoren in Rotterdam, Hoofddorp en Amsterdam

UCH2018
Daarnaast is hij betrokken bij werkgroep van UCH2018 waarbij de mogelijkheden exploreertom tijdens 2018 het terrein Cartesiusweg/Lage weide te activeren. Het terrein vormt als het ware de brug tussen Leidsche Rijn en de oude stad.

Fort Werk aan het Spoel - cultureel erfgoed van de Nieuwe Hollandse Waterlinie - heeft meer dan drie eeuwen gefungeerd als defensielinie. Nu krijgt het Fort een culturele bestemming met mogelijkheden voor theater, workshops en kunsttentoonstellingen. Onderdeel van Werk aan het Spoel is het nieuwgebouwde Forthuis - haaks op de Goilberdingerdijk vormt het Forthuis een harmonisch geheel met de dakwelvingen en grasverheffingen van omliggende bunkers en vestingwal. In het ontwerp verwijzingen naar de militaire geschiedenis van de locatie. Op de uitkijktoren, op het overdekte terras, in het amfitheater ... Wandelaars, fietsers en cultuurliefhebbers kunnen op deze prachtige locatie aan de Lek ultiem genieten van weidse vergezichten, muziek en theater en dat alles onder het genot van overheerlijke gerechten van de Veldkeuken!

Site GENT&MONK

February 1, 2012

Frank Stroeken

Hij is landschapsarchitect en partner van het bureau Terra Incognita dat werkt aan een breed scala van ontwerpprojecten, van de schaal van een recreatieterrein tot de schaal van het Groene Hart. In veel projecten organiseren ze ontwerpateliers. Naast ontwerpwerk houdt het bureau zich bezig met ontwerpend onderzoek naar bijvoorbeeld de potenties van veenweidegebieden; de ruimtelijke kwaliteit van rivierenlandschappen; instrumenten om de kwaliteit van landbouwbedrijven te verhogen. Frank Stroeken werkte voorheen bij Royal Haskoning, bij Holland Railconsult en was actief bij het NIROV.

In de jaren 90 onderzocht hij op internationaal niveau naar de landschapskwaliteit van (biologische) landbouwbedrijven. Tijdens een cursus permaculture onrtdekte hij grote overeenkomsten met landschapsarchitectuur, maar dan compact toegepast op een micro-schaal. Sinds 2003 ontwikkelde Frank diverse ontwerpvoorstellen voor glastuinbouwlandschappen, met de ambitie meer waarde te bereiken dan tuinbouw-techniek alleen.

Voor de ANWB werkt Frank aan vrijetijdslandschappen waarin particuliere initiatieven de motor vormen. Vanuit dit gedachtengoed won Terra Incognita onlangs een besloten prijsvraag voor de Provincie Brabant en gemeente Etten Leur.
Momenteel werkt Frank aan een ruimtelijk onderzoek naar Voedsel in de stad Utrecht en bereidt hij samen met Aorta de dag van de architectuur voor.

Site Terra Incognita

February 29, 2012

House of Commons

Is een Utrechts platform waar kennis en cultuur duurzaam verbonden worden rondom actuele stedelijke thema’s;
HOC richt zich op het organiseren van debatten, verkennende gesprekken en dialogen met wetenschappers, kunstenaars, musici, filosofen, schrijvers, kritische denkers en creatieve geesten met als doel om van elkaar te leren, elkaar te inspireren, maar bovenal om gezamenlijk maatschappelijke thema’s kritisch te bevragen;
Bovendien wil House of Commons (HOC) een huis zijn voor de creatieve kenniswerker van de toekomst en er voor zorgen dat er creatieve en inhoudelijke kruisbestuivingen plaatsvinden die Utrecht als stad van kennis en cultuur (inter)nationaal profileert.

Meer informatie, binnenkort op www.houseofcommons.nl

Ester van de Wiel, Utrecht Manifest, Werklandschap EET